Człowiek jest zintegrowaną całością, która może prawidłowo funkcjonować jedynie wtedy, gdy wszystkie jej poszczególne części są zdrowe. Chodzi tu o równowagę w trzech aspektach życia człowieka: psychicznym, fizycznym i społecznym,gdzie te wszystkie trzy czynniki są ze sobą ściśle powiązane i zależą od siebie nawzajem. Jesteśmy, bowiem jednocześnie istotą duchową, cielesną i społeczną.

Choroba jednego z narządów naszego ciała rzutuje ujemnie na cały organizm. Podobnie ma się rzecz z psychiką. Często ludzie o dobrym zdrowiu fizycznym, właściwie się odżywiający, prowadzący zdrowy styl życia – i tak chorują. Często spowodowane jest to podłożem psychicznym. W dzisiejszych czasach, kiedy zaburzenia psychiczne (takie jak nerwice) figurują na liście chorób cywilizacyjnych – nie powinniśmy bagatelizować żadnych symptomów ze strony naszego układu nerwowego.

Zdrowie psychiczne to termin trudny do zdefiniowania. Może oznaczać nie tylko brak chorób psychicznych, ale także ogólnie pojęte dobre samopoczucie. O ile w przypadku chorób ciała lekarz może dociec przyczyn i przewidzieć skutki, o tyle trudne jest to w wypadku zdrowia psychicznego. W naszym kraju zaburzenia psychiczne ciągle kojarzą się z wykluczeniem społecznym, zamknięciem w zakładzie opieki, szpitalem psychiatrycznym. Tymczasem osób cierpiących na różnego typu dolegliwości psychiczne jest coraz więcej. Bardzo często zdarza się, że osoby te nie uzyskują należnej pomocy, gdyż obawiają się funkcjonujących w społeczeństwie negatywnych stereotypów lub nie wiedzą, do kogo powinni się zgłosić.

Choroby psychiczne to najczęściej stany lękowe i depresja – wpływają one negatywnie na życie osobiste oraz pociągają za sobą znaczne koszty społeczne i gospodarcze. Choroby te są jedną z najważniejszych przyczyn przebywania na zwolnieniu lekarskim, przechodzenia na wcześniejszą emeryturę czy rentę inwalidzką.